Termik Dayanıklılık Nedir?

0

TERMİK DAYANIKLILIK NEDİR?
Termik dayanıklılık; bentonitin termik yüklenme sırasında bağlayıcılığını kaybetme özelliğine denir.

Kalıp Kumu Komponentlerinin Termik Aşınmaları

Dökümde ve katılaşma sırasında oluşan termik yüklenme, döküm parçası yakınında bulunan kalıp bölgelerindeki kalıp kumunu oluşturan komponentlerin yapılarında, geri dönüşü olmayan değişiklikler meydana getirir.

•Kilin bağlayıcılık özelliği kaybolur.
•Parlak karbon verici malzeme külleşir ya da koklaşır.
•Silis kumunun tane yapısı küçülür

Bu tip değişiklikler geri dönüşü olmayan değişikliklerdir.

Bentonitin belirli bir termik yüklenme esnasında bağlayıcılığını kaybetme özelliğine, Termik Dayanıklılık Özelliği denir.

Bentonitin termik dayanıklılık özelliği prosesteki önemli adımları etkilediği gibi, ölü kil miktarını da etkiler.

Bu ölü kil miktarı özellikle termik yüklenme ile belirlenir ve

Kalıp Doluluk Katsayısı=Döküm parça kütlesi/ Kalıp kumu kütlesi ile belirlenir.

En önemli etkenler;

•Termik yüklenme
•Bağlayıcı miktarının su miktarına oranı
•Kalıp kumu yoğunluğu
•Döküm parçasının sarsakta bozulmaya gidinceye kadar kalıp içinde geçirdiği zaman
•Kalıptan bozulma sıcaklığı
Döküm sıcaklığı
•Bentonitin tamamen yandığı ve ölü hale geldiği sıcaklık

Proses içinde kullanıp, tekrar geri kazanılması gereken eski kum, kalıp kumu hazırlama ve karıştırma sisteminde özelliklerini geri kazanır.

Bu sırada kum içine gerekli olan taze yeni malzemeler ilave edilir. Optimum kalıp kumu özelliklerinin kazanılması, ilave edilen bentonitin primer tane büyüklüğünde kum içine dağıtılması ve aynı zamanda eşit miktarda kum taneleri yüzeyine aynı kalınlıkta kaplanması ile gerçekleşir.

Bu sisteme ilave edilen bentonitin kum içine homojen dağıtılabilmesi ve kum hazırlama sisteminin teknik ve teknolojik özelliklerine bağlıdır. Kum yüzeyini kaplayan bentonitin film tabakası kalınlığı kuma ilave edilen bentonit miktarına bağlı olarak 2-6 µm arasında değişir.

Döküm sırasında döküm parçası yakın çevresinde, çok yüksek ısı yükselmesi olur.

Bu ısıdan dolayı kalıp kumu bağlayıcılık özelliğini kaybettiği gibi, erime ile silis kum tanesi üzerinde bağlayıcı kılıf oluşur. Yüksek ısılarda, her bir kum döngüsünde, üzerinde bağlayıcı kılıfı olan kum miktarı artar. Bu olay Oolitleşme olarak adlandırılır.

Oolitleşme ölçüsü, kum hazırlamada erişilen kaplama derecesi, döküm sırasında oluşan termik yüklenme ve kuma ilave edilen taze malzemelerin miktarlarına bağlıdır. Özellikle sisteme karışan maça kumun ve ilave edilen yeni kum miktarı Oolitleşme derecesini belirler.

Kalıp kumu içinde, zamanla bağlayıcılık özelliği kalmamış, aktif olmayan tozlar oluşur. Böylece yeterli olmayan bir kum hazırlama sisteminde, hali hazırda zor olarak dağılabilen bentonit, kum taneciklerinin yüzeyini kaplayamaz ve bir miktar bentonit ince bağlayıcı yığını şeklinde kum içinde birikir. Bu yığınlar termik yüklenme sonunda, döndü kumu içinde, aktif olmayan tozu oluştururlar.

Oolitleşme ve tozlaşma, kum kalitesine ve buna bağlı döküm kalitesini etkiler.

Aşağıdaki sosyal medya hesaplarımızdan bizi beğenebilir & takip edebilirsiniz

İletişim

Translate »

Sayfayı beğendiniz mi?

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On PinterestVisit Us On LinkedinCheck Our Feed